










<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/css" href="http://52.214.119.220/wiki/skins/common/feed.css?97"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title>1ca1 (French) - Revision history</title>
		<link>http://52.214.119.220/wiki/index.php?title=1ca1_%28French%29&amp;action=history</link>
		<description>Revision history for this page on the wiki</description>
		<language>en</language>
		<generator>MediaWiki 1.11.2</generator>
		<lastBuildDate>Thu, 09 Apr 2026 16:50:20 GMT</lastBuildDate>
		<item>
			<title>Fred Vellieux at 10:19, 2 February 2010</title>
			<link>http://52.214.119.220/wiki/index.php?title=1ca1_%28French%29&amp;diff=1042038&amp;oldid=prev</link>
			<description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

			&lt;table style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;tr&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;←Older revision&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;Revision as of 10:19, 2 February 2010&lt;/td&gt;
			&lt;/tr&gt;
		&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 31:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 31:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8964036&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8964036&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8336671&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8336671&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9699639&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Popoff MR. Clostridial and Bacteroides Toxins: Structure and Mode of Action. In &amp;quot;Strict and Facultative Anaerobes Medical and Environmental Aspects&amp;quot; (Nakano, MM &amp;amp; Zuber, P eds), Horizon Bioscience, Norfolk, 2004, pp. 171-197.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Popoff MR. Clostridial and Bacteroides Toxins: Structure and Mode of Action. In &amp;quot;Strict and Facultative Anaerobes Medical and Environmental Aspects&amp;quot; (Nakano, MM &amp;amp; Zuber, P eds), Horizon Bioscience, Norfolk, 2004, pp. 171-197.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Smith, BP.  Diseases caused by ''Clostridium perfringens'' toxins, in 'Large animal internal medicine. Diseases of horses, cattle, sheep and goat' 2nd edition, Mosby, 1996, pp. 768-771&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Smith, BP.  Diseases caused by ''Clostridium perfringens'' toxins, in 'Large animal internal medicine. Diseases of horses, cattle, sheep and goat' 2nd edition, Mosby, 1996, pp. 768-771&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</description>
			<pubDate>Tue, 02 Feb 2010 10:19:30 GMT</pubDate>			<dc:creator>Fred Vellieux</dc:creator>			<comments>http://52.214.119.220/wiki/index.php/Talk:1ca1_%28French%29</comments>		</item>
		<item>
			<title>Fred Vellieux at 17:11, 15 January 2010</title>
			<link>http://52.214.119.220/wiki/index.php?title=1ca1_%28French%29&amp;diff=1034452&amp;oldid=prev</link>
			<description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

			&lt;table style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;tr&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;←Older revision&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;Revision as of 17:11, 15 January 2010&lt;/td&gt;
			&lt;/tr&gt;
		&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 18:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 18:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==CONTEXTE==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==CONTEXTE==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha est la première toxine bactérienne dont l'activité enzymatique fut découverte en 1940 (Songer, JG, 1996; Titball, RW, 1993; Naylor, CE ''et al.'', 1998). Il s'agit d'une lécithinase (ou phospholipase de type C) et d'une sphyngomyélinase hydrolysant la phosphatydil-choline, la lécithine, les phospholipides et la sphyngomyéline (Popoff, MR, 2004; Billington, SJ ''et al.'', 1998; Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Smith, BP, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999; &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;Walker&lt;/del&gt;, &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;RL &lt;/del&gt;''et al.'', 2004). Elle possède une activité hémolytique, nécrosante et létale (Titball, RW ''et al.'', 1999; &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;Walker&lt;/del&gt;, &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;RL &lt;/del&gt;''et al.'', 2004). La toxine alpha est sécrétée par tous les types de ''Clostridium perfringens'' et est synthétisée en phase de croissance exponentielle (Smith, BP, 1996; Songer, JG, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999).  La toxine alpha est une protéine de poids moléculaire 43 kDa (Petit, L ''et al.'', 1999). Sa synthèse est réalisée à partir d'un précurseur comprenant un peptide signal (les premiers 28 acides aminés). La protéine mature est composée de 370 acides aminés et possède deux domaines; l'un est constitué d'hélices alpha en partie N-terminale (résidus 1-246), portion active de la toxine, l'autre est formé de deux feuillets beta, en partie C-terminale (résidus 256-370), impliqué dans la fixation membranaire (Popoff, MR, 2004). Il s'agit d'une métallo enzyme comprenant des ions Zn2+ et Ca2+ (Naylor, CE ''et al.'', 1998). Ces ions sont indispensables pour l'activité biologique: le zinc intervient dans l'activité enzymatique et le calcium intervient dans la fixation membranaire (Titball, RW ''et al.'', 1999).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha est la première toxine bactérienne dont l'activité enzymatique fut découverte en 1940 (Songer, JG, 1996; Titball, RW, 1993; Naylor, CE ''et al.'', 1998). Il s'agit d'une lécithinase (ou phospholipase de type C) et d'une sphyngomyélinase hydrolysant la phosphatydil-choline, la lécithine, les phospholipides et la sphyngomyéline (Popoff, MR, 2004; Billington, SJ ''et al.'', 1998; Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Smith, BP, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999; &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;Hirsh&lt;/ins&gt;, &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;DC &lt;/ins&gt;''et al.'', 2004). Elle possède une activité hémolytique, nécrosante et létale (Titball, RW ''et al.'', 1999; &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;Hirsh&lt;/ins&gt;, &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;DC &lt;/ins&gt;''et al.'', 2004). La toxine alpha est sécrétée par tous les types de ''Clostridium perfringens'' et est synthétisée en phase de croissance exponentielle (Smith, BP, 1996; Songer, JG, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999).  La toxine alpha est une protéine de poids moléculaire 43 kDa (Petit, L ''et al.'', 1999). Sa synthèse est réalisée à partir d'un précurseur comprenant un peptide signal (les premiers 28 acides aminés). La protéine mature est composée de 370 acides aminés et possède deux domaines; l'un est constitué d'hélices alpha en partie N-terminale (résidus 1-246), portion active de la toxine, l'autre est formé de deux feuillets beta, en partie C-terminale (résidus 256-370), impliqué dans la fixation membranaire (Popoff, MR, 2004). Il s'agit d'une métallo enzyme comprenant des ions Zn2+ et Ca2+ (Naylor, CE ''et al.'', 1998). Ces ions sont indispensables pour l'activité biologique: le zinc intervient dans l'activité enzymatique et le calcium intervient dans la fixation membranaire (Titball, RW ''et al.'', 1999).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Le gène qui code pour la toxine alpha est appelé ''cpa'' (encore appelé ''plc''). Il est situé sur le chromosome près de l'origine de réplication et d'initiation (Daube, G ''et al.'', 1996; Songer, JG, 1996). Sa séquence, constante dans toutes les souches identifiées, permet par conséquent de l'utiliser comme marqueur génétique de l'espèce (Petit, L ''et al.'', 1999). Le rôle de la toxine alpha consiste en une déstabilisation des membranes cellulaires. Le diacylglycérol, produit de l'hydrolyse de la lécithine par la toxine alpha, active la protéine kinase conduisant à l'activation des phospholipases C et D des cellules eucaryotes et à une cascade de réactions dues à l'acide arachidonique. Les phospholipases C et D des cellules eucaryotes engendrent la synthèse et l'attraction des molécules de l'inflammation comme les leucotriènes, les thromboxanes et les facteurs d'activation des plaquettes. Ces réactions entrainent la contraction des vaisseaux sanguins, une augmentation de la perméabilité, l'agrégation plaquettaire et un dysfonctionnement des muscles (le myocarde en particulier).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Le gène qui code pour la toxine alpha est appelé ''cpa'' (encore appelé ''plc''). Il est situé sur le chromosome près de l'origine de réplication et d'initiation (Daube, G ''et al.'', 1996; Songer, JG, 1996). Sa séquence, constante dans toutes les souches identifiées, permet par conséquent de l'utiliser comme marqueur génétique de l'espèce (Petit, L ''et al.'', 1999). Le rôle de la toxine alpha consiste en une déstabilisation des membranes cellulaires. Le diacylglycérol, produit de l'hydrolyse de la lécithine par la toxine alpha, active la protéine kinase conduisant à l'activation des phospholipases C et D des cellules eucaryotes et à une cascade de réactions dues à l'acide arachidonique. Les phospholipases C et D des cellules eucaryotes engendrent la synthèse et l'attraction des molécules de l'inflammation comme les leucotriènes, les thromboxanes et les facteurs d'activation des plaquettes. Ces réactions entrainent la contraction des vaisseaux sanguins, une augmentation de la perméabilité, l'agrégation plaquettaire et un dysfonctionnement des muscles (le myocarde en particulier).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;L'activité biologique de la toxine alpha se traduit par la lyse membranaires des cellules cibles comme les leucocytes ou les entérocytes (Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Petit, L ''et al.'', 1999; Smith, BP, 1996; Minor, L &amp;amp; Véron, M, 1989). Des expériences ont permis de mettre en évidence ces effets pathogènes par injection intraveineuse ou intra-péritonéale de cette toxine (Bunting, M ''et al.'', 1997; Titball, RW ''et al.'', 1999). La toxine alpha possède une action hémolytique. Ceci la différencie des phospholipases A, dont l'action hémolytique s'effectue à partir de produits hémolytiques (Minor, L &amp;amp; Véron, M, 1989). Néanmoins ces produits interviennent dans l'activation de multiples&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;L'activité biologique de la toxine alpha se traduit par la lyse membranaires des cellules cibles comme les leucocytes ou les entérocytes (Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Petit, L ''et al.'', 1999; Smith, BP, 1996; Minor, L &amp;amp; Véron, M, 1989). Des expériences ont permis de mettre en évidence ces effets pathogènes par injection intraveineuse ou intra-péritonéale de cette toxine (Bunting, M ''et al.'', 1997; Titball, RW ''et al.'', 1999). La toxine alpha possède une action hémolytique. Ceci la différencie des phospholipases A, dont l'action hémolytique s'effectue à partir de produits hémolytiques (Minor, L &amp;amp; Véron, M, 1989). Néanmoins ces produits interviennent dans l'activation de multiples&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</description>
			<pubDate>Fri, 15 Jan 2010 17:11:20 GMT</pubDate>			<dc:creator>Fred Vellieux</dc:creator>			<comments>http://52.214.119.220/wiki/index.php/Talk:1ca1_%28French%29</comments>		</item>
		<item>
			<title>Fred Vellieux at 16:43, 15 January 2010</title>
			<link>http://52.214.119.220/wiki/index.php?title=1ca1_%28French%29&amp;diff=1034450&amp;oldid=prev</link>
			<description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

			&lt;table style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;tr&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;←Older revision&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;Revision as of 16:43, 15 January 2010&lt;/td&gt;
			&lt;/tr&gt;
		&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 18:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 18:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==CONTEXTE==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==CONTEXTE==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha est la première toxine bactérienne dont l'activité enzymatique fut découverte en 1940 (Songer JG, 1996; Titball, RW, 1993; Naylor, CE, 1998). Il s'agit d'une lécithinase (ou phospholipase de type C) et d'une sphyngomyélinase hydrolysant la phosphatydil-choline, la lécithine, les phospholipides et la sphyngomyéline (Popoff, &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;2005&lt;/del&gt;; Billington, SJ ''et al.'', 1998; Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Smith, BP, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). Elle possède une activité hémolytique, nécrosante et létale (Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). La toxine alpha est sécrétée par tous les types de ''Clostridium perfringens'' et est synthétisée en phase de croissance exponentielle (Smith, BP, 1996; Songer, JG, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999).  La toxine alpha est une protéine de poids moléculaire 43 kDa (Petit ''et al.'', 1999). Sa synthèse est réalisée à partir d'un précurseur comprenant un peptide signal&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha est la première toxine bactérienne dont l'activité enzymatique fut découverte en 1940 (Songer&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;, &lt;/ins&gt;JG, 1996; Titball, RW, 1993; Naylor, CE &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;''et al.''&lt;/ins&gt;, 1998). Il s'agit d'une lécithinase (ou phospholipase de type C) et d'une sphyngomyélinase hydrolysant la phosphatydil-choline, la lécithine, les phospholipides et la sphyngomyéline (Popoff, &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;MR, 2004&lt;/ins&gt;; Billington, SJ ''et al.'', 1998; Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Smith, BP, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). Elle possède une activité hémolytique, nécrosante et létale (Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). La toxine alpha est sécrétée par tous les types de ''Clostridium perfringens'' et est synthétisée en phase de croissance exponentielle (Smith, BP, 1996; Songer, JG, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999).  La toxine alpha est une protéine de poids moléculaire 43 kDa (Petit&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;, L &lt;/ins&gt;''et al.'', 1999). Sa synthèse est réalisée à partir d'un précurseur comprenant un peptide signal (les premiers 28 acides aminés). La protéine mature est composée de 370 acides aminés et possède deux domaines; l'un est constitué d'hélices alpha en partie N-terminale (résidus 1-246), portion active de la toxine, l'autre est formé de deux feuillets beta, en partie C-terminale (résidus 256-370), impliqué dans la fixation membranaire (Popoff, &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;MR&lt;/ins&gt;, &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;2004&lt;/ins&gt;). Il s'agit d'une métallo enzyme comprenant des ions Zn2+ et Ca2+ (Naylor&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;, CE &lt;/ins&gt;''et al.'', 1998). Ces ions sont indispensables pour l'activité biologique: le zinc intervient dans l'activité enzymatique et le calcium intervient dans la fixation membranaire (Titball, RW ''et al.'', 1999).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;(les premiers 28 acides aminés). La protéine mature est composée de 370 acides aminés et possède deux domaines; l'un est constitué d'hélices alpha en partie N-terminale (résidus 1-246), portion active de la toxine, l'autre est formé de deux feuillets beta, en partie C-terminale (résidus 256-370), impliqué dans la fixation membranaire (Popoff, &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;M&lt;/del&gt;, &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;2005&lt;/del&gt;). Il s'agit d'une métallo enzyme comprenant des ions Zn2+ et Ca2+ (Naylor ''et al.'', 1998). Ces ions sont indispensables pour l'activité biologique: le zinc intervient dans l'activité enzymatique et le calcium intervient dans la fixation membranaire (Titball, RW ''et al.'', 1999).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Le gène qui code pour la toxine alpha est appelé ''cpa'' (encore appelé ''plc''). Il est situé sur le chromosome près de l'origine de réplication et d'initiation (Daube, G ''et al.'', 1996; Songer, JG, 1996). Sa séquence, constante dans toutes les souches identifiées, permet par conséquent de l'utiliser comme marqueur génétique de l'espèce (Petit, L ''et al.'', 1999). Le rôle de la toxine alpha consiste en une déstabilisation des membranes cellulaires. Le diacylglycérol, produit de l'hydrolyse de la lécithine par la toxine alpha, active la protéine kinase conduisant à l'activation des phospholipases C et D des cellules eucaryotes et à une cascade de réactions dues à l'acide arachidonique. Les phospholipases C et D des cellules eucaryotes engendrent la synthèse et l'attraction des molécules de l'inflammation comme les leucotriènes, les thromboxanes et les facteurs d'activation des plaquettes. Ces réactions entrainent la contraction des vaisseaux sanguins, une augmentation de la perméabilité, l'agrégation plaquettaire et un dysfonctionnement des muscles (le myocarde en particulier).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Le gène qui code pour la toxine alpha est appelé ''cpa'' (encore appelé ''plc''). Il est situé sur le chromosome près de l'origine de réplication et d'initiation (Daube, G ''et al.'', 1996; Songer, JG, 1996). Sa séquence, constante dans toutes les souches identifiées, permet par conséquent de l'utiliser comme marqueur génétique de l'espèce (Petit, L ''et al.'', 1999). Le rôle de la toxine alpha consiste en une déstabilisation des membranes cellulaires. Le diacylglycérol, produit de l'hydrolyse de la lécithine par la toxine alpha, active la protéine kinase conduisant à l'activation des phospholipases C et D des cellules eucaryotes et à une cascade de réactions dues à l'acide arachidonique. Les phospholipases C et D des cellules eucaryotes engendrent la synthèse et l'attraction des molécules de l'inflammation comme les leucotriènes, les thromboxanes et les facteurs d'activation des plaquettes. Ces réactions entrainent la contraction des vaisseaux sanguins, une augmentation de la perméabilité, l'agrégation plaquettaire et un dysfonctionnement des muscles (le myocarde en particulier).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;L'activité biologique de la toxine alpha se traduit par la lyse membranaires des cellules cibles comme les leucocytes ou les entérocytes (Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Petit, L ''et al.'', 1999; Smith, BP, 1996; Minor &amp;amp; Véron, 1989). Des expériences ont permis de mettre en évidence ces effets pathogènes par injection intraveineuse ou intra-péritonéale de cette toxine (Bunting, M ''et al.'', 1997; Titball, RW ''et al.'', 1999). La toxine alpha possède une action hémolytique. Ceci la différencie des phospholipases A, dont l'action hémolytique s'effectue à partir de produits hémolytiques (Minor &amp;amp; Véron, 1989). Néanmoins ces produits interviennent dans l'activation de multiples&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;L'activité biologique de la toxine alpha se traduit par la lyse membranaires des cellules cibles comme les leucocytes ou les entérocytes (Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Petit, L ''et al.'', 1999; Smith, BP, 1996; Minor&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;, L &lt;/ins&gt;&amp;amp; Véron&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;, M&lt;/ins&gt;, 1989). Des expériences ont permis de mettre en évidence ces effets pathogènes par injection intraveineuse ou intra-péritonéale de cette toxine (Bunting, M ''et al.'', 1997; Titball, RW ''et al.'', 1999). La toxine alpha possède une action hémolytique. Ceci la différencie des phospholipases A, dont l'action hémolytique s'effectue à partir de produits hémolytiques (Minor&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;, L &lt;/ins&gt;&amp;amp; Véron&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;, M&lt;/ins&gt;, 1989). Néanmoins ces produits interviennent dans l'activation de multiples&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;réactions altérant le métabolisme cellulaire conduisant à la déstabilisation des cellules (Bunting, M ''et al.'', 1997).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;réactions altérant le métabolisme cellulaire conduisant à la déstabilisation des cellules (Bunting, M ''et al.'', 1997).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha modifie la perméabilité des endothéliums et provoque la nécrose des villosités intestinales (Smith, BP, 1996). Des études menées par Songer tendent à montrer que l'infime différence de la séquence en acides aminés de la toxine alpha, entre les toxi-infections gangréneuses et les entérotoxémies, confère à la toxine alpha une résistance particulière vis-à-vis de la chymotrypsine permettant son accumulation dans l'intestin (Songer, JG, 1996).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha modifie la perméabilité des endothéliums et provoque la nécrose des villosités intestinales (Smith, BP, 1996). Des études menées par Songer tendent à montrer que l'infime différence de la séquence en acides aminés de la toxine alpha, entre les toxi-infections gangréneuses et les entérotoxémies, confère à la toxine alpha une résistance particulière vis-à-vis de la chymotrypsine permettant son accumulation dans l'intestin (Songer, JG, 1996).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 27:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 26:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==Au sujet de cette Structure==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==Au sujet de cette Structure==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;1CA1 est une structure à 1 chaîne de séquence de [http://en.wikipedia.org/wiki/Clostridium_perfringens Clostridium perfringens]. Des informations cristallographique complètes sont disponibles sur [http://oca.weizmann.ac.il/oca-bin/ocashort?id=1CA1 OCA].&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;1CA1 est une structure à 1 chaîne de séquence de [http://en.wikipedia.org/wiki/Clostridium_perfringens Clostridium perfringens]. Des informations cristallographique complètes sont disponibles sur [http://oca.weizmann.ac.il/oca-bin/ocashort?id=1CA1 OCA].&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==Références==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==Références==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9699639&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9699639&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 32:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 32:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8336671&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8336671&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9699639&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9699639&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Popoff MR. Clostridial and Bacteroides Toxins: Structure and&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Popoff MR. Clostridial and Bacteroides Toxins: Structure and Mode of Action. In &amp;quot;Strict and Facultative Anaerobes Medical and Environmental Aspects&amp;quot; (Nakano, MM &amp;amp; Zuber, P eds), Horizon Bioscience, Norfolk, 2004, pp. 171-197.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Mode of Action. In &amp;quot;Strict and Facultative Anaerobes Medical and Environmental&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Smith, BP.  Diseases caused by ''Clostridium perfringens'' toxins, in &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;'&lt;/ins&gt;Large animal internal medicine. Diseases of horses, cattle, sheep and goat&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;' &lt;/ins&gt;2nd edition, Mosby, 1996, pp. 768-771&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Aspects&amp;quot; (Nakano, MM &amp;amp; Zuber, P eds), Horizon Bioscience, Norfolk, 2004, pp.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Titball, RW, Naylor CE, Basak AK. The ''Clostridium perfringens'' alpha-toxin. Anaerobe 1999 Apr; 5(1):51-64&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;171-197.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Hirsh, DC, Biberstein, EL. ''Clostridium'', in &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;&amp;quot;&lt;/ins&gt;Veterinary microbiology&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;&amp;quot; &lt;/ins&gt;2nd édition (Walker, RL, Hersh, DC, Maclachlan, NJ eds), Wiley-Blackwell, 2004, pp. 198-214&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Smith, BP.  Diseases caused by ''Clostridium perfringens''&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Petit, L, Gibert, M, Popoff,  MR. ''Clostridium perfringens'': toxinotype and genotype. Trends Microbiol. 1999 Mar;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;toxins, in Large animal internal medicine. Diseases of horses, cattle, sheep&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;and goat 2nd edition, Mosby, 1996, pp. 768-771&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Titball, RW, Naylor CE, Basak AK. The ''Clostridium&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;perfringens'' alpha-toxin. Anaerobe 1999 Apr; 5(1):51-64&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Hirsh, DC, Biberstein, EL. ''Clostridium'', in Veterinary&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;microbiology 2nd édition (Walker, RL, Hersh, DC, Maclachlan, NJ eds),&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Wiley-Blackwell, 2004, pp. 198-214&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Petit, L, Gibert, M, Popoff,  MR. ''Clostridium&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;perfringens'': toxinotype and genotype. Trends Microbiol. 1999 Mar;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;7(3):104-110&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;7(3):104-110&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8712513&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8712513&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;&lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;Le &lt;/del&gt;Minor, L, Véron, M. ''Clostridium perfringens'' in&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Minor, L, Véron, M. ''Clostridium perfringens'' in &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;&amp;quot;&lt;/ins&gt;Bacteriologie médicale. Medicine et Sciences&lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;&amp;quot; &lt;/ins&gt;2nd edition, Flammarion, 1989, pp. 902-911&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Bacteriologie médicale. Medicine et Sciences 2nd edition, Flammarion, 1989,&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;pp. 902-911&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9239403&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9239403&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[Category: Clostridium perfringens]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;[[Category: Clostridium perfringens]]&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</description>
			<pubDate>Fri, 15 Jan 2010 16:43:30 GMT</pubDate>			<dc:creator>Fred Vellieux</dc:creator>			<comments>http://52.214.119.220/wiki/index.php/Talk:1ca1_%28French%29</comments>		</item>
		<item>
			<title>Fred Vellieux at 14:07, 15 January 2010</title>
			<link>http://52.214.119.220/wiki/index.php?title=1ca1_%28French%29&amp;diff=1034436&amp;oldid=prev</link>
			<description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

			&lt;table style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;tr&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;←Older revision&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;Revision as of 14:07, 15 January 2010&lt;/td&gt;
			&lt;/tr&gt;
		&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 12:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 12:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;===TOXINE ALPHA DE ''CLOSTRIDIUM PERFRINGENS''===&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;===TOXINE ALPHA DE ''CLOSTRIDIUM PERFRINGENS''===&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha de ''Clostridium perfringens'' est le facteur de virulence&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha de ''Clostridium perfringens'' est le facteur de virulence principal dans la gangrène gazeuse, et a aussi été impliquée dans la pathogenèse du syndrome de mort subite chez les jeunes animaux. La toxine est une zinc métalloenzyme de 370 résidus, qui possède une activité phospholipase C et peut se lier aux membranes en présence de calcium. La structure cristalline de l'enzyme révèle une protéine à deux domaines. Le domaine N-terminal montre une similitude structurale attendue avec la phospholipase C phosphatidylcholine-spécifique de ''Bacillus cereus'' (PC-PLC). Le domaine C-terminal montre une analogie structurale forte avec les domaines de liaison du calcium C2 eucaryotes. Nous pensons qu'il s'agit du premier exemple d'un tel domaine chez les procaryotes. Ce type de domaine peut agir comme phospholipide et/ou domaine de liaison du calcium dans les protéines second messager intracellulaires et, de manière intéressante, ces voies sont perturbées dans des cellules traitées à la toxine alpha. Finalement, un mécanisme pausible est décrit pour l'attaque de la toxine alpha sur les phospholipides empaquetés dans des membranes, ce qui rationalise sa toxicité comparée à d'autres phospholipases C homologues, non-hémolytiques.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;principal &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;  &lt;/del&gt;dans la gangrène gazeuse, et a aussi été impliquée dans la&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;pathogenèse du syndrome de mort subite chez les jeunes animaux. La toxine est&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;une zinc métalloenzyme de 370 résidus, qui possède une activité phospholipase&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;C et peut se lier aux membranes en présence de calcium. La structure&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;cristalline de l'enzyme révèle une protéine à deux domaines. Le domaine&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;N-terminal montre une similitude structurale attendue avec la phospholipase C&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;phosphatidylcholine-spécifique de ''Bacillus cereus'' (PC-PLC). Le domaine&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;C-terminal montre une analogie structurale forte avec les domaines de liaison&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;du calcium C2 eucaryotes. Nous pensons qu'il s'agit du premier exemple d'un&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;tel domaine chez les procaryotes. Ce type de domaine peut agir comme&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;phospholipide et/ou domaine de liaison du calcium dans les protéines second&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;messager intracellulaires et, de manière intéressante, ces voies sont&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;perturbées dans des cellules traitées à la toxine alpha. Finalement, un&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;mécanisme pausible est décrit pour l'attaque de la toxine alpha sur les&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;phospholipides empaquetés dans des membranes, ce qui rationalise sa toxicité&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;comparée à d'autres phospholipases C homologues, non-hémolytiques.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Résumé traduit de MEDLINE®/PubMed®, une base de données de la U.S. National&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Résumé traduit de MEDLINE®/PubMed®, une base de données de la U.S. National Library of Medicine.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Library of Medicine.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==CONTEXTE==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==CONTEXTE==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha est la première toxine bactérienne dont l'activité enzymatique&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha est la première toxine bactérienne dont l'activité enzymatique fut découverte en 1940 (Songer JG, 1996; Titball, RW, 1993; Naylor, CE, 1998). Il s'agit d'une lécithinase (ou phospholipase de type C) et d'une sphyngomyélinase hydrolysant la phosphatydil-choline, la lécithine, les phospholipides et la sphyngomyéline (Popoff, 2005; Billington, SJ ''et al.'', 1998; Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Smith, BP, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). Elle possède une activité hémolytique, nécrosante et létale (Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). La toxine alpha est sécrétée par tous les types de ''Clostridium perfringens'' et est synthétisée en phase de croissance exponentielle (Smith, BP, 1996; Songer, JG, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999).  La toxine alpha est une protéine de poids moléculaire 43 kDa (Petit ''et al.'', 1999). Sa synthèse est réalisée à partir d'un précurseur comprenant un peptide signal&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;fut découverte en 1940 (Songer JG, 1996; Titball, RW, 1993; Naylor, CE, 1998).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;(les premiers 28 acides aminés). La protéine mature est composée de 370 acides aminés et possède deux domaines; l'un est constitué d'hélices alpha en partie N-terminale (résidus 1-246), portion active de la toxine, l'autre est formé de deux feuillets beta, en partie C-terminale (résidus 256-370), impliqué dans la fixation membranaire (Popoff, M, 2005). Il s'agit d'une métallo enzyme comprenant des ions Zn2+ et Ca2+ (Naylor ''et al.'', 1998). Ces ions sont indispensables pour l'activité biologique: le zinc intervient dans l'activité enzymatique et le calcium intervient dans la fixation membranaire (Titball, RW ''et al.'', 1999).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Il s'agit d'une lécithinase (ou phospholipase de type C) et d'une&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Le gène qui code pour la toxine alpha est appelé ''cpa'' (encore appelé ''plc''). Il est situé sur le chromosome près de l'origine de réplication et d'initiation (Daube, G ''et al.'', 1996; Songer, JG, 1996). Sa séquence, constante dans toutes les souches identifiées, permet par conséquent de l'utiliser comme marqueur génétique de l'espèce (Petit, L ''et al.'', 1999). Le rôle de la toxine alpha consiste en une déstabilisation des membranes cellulaires. Le diacylglycérol, produit de l'hydrolyse de la lécithine par la toxine alpha, active la protéine kinase conduisant à l'activation des phospholipases C et D des cellules eucaryotes et à une cascade de réactions dues à l'acide arachidonique. Les phospholipases C et D des cellules eucaryotes engendrent la synthèse et l'attraction des molécules de l'inflammation comme les leucotriènes, les thromboxanes et les facteurs d'activation des plaquettes. Ces réactions entrainent la contraction des vaisseaux sanguins, une augmentation de la perméabilité, l'agrégation plaquettaire et un dysfonctionnement des muscles (le myocarde en particulier).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;sphyngomyélinase hydrolysant la phosphatydil-choline, la lécithine, les&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;L'activité biologique de la toxine alpha se traduit par la lyse membranaires des cellules cibles comme les leucocytes ou les entérocytes (Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Petit, L ''et al.'', 1999; Smith, BP, 1996; Minor &amp;amp; Véron, 1989). Des expériences ont permis de mettre en évidence ces effets pathogènes par injection intraveineuse ou intra-péritonéale de cette toxine (Bunting, M ''et al.'', 1997; Titball, RW ''et al.'', 1999). La toxine alpha possède une action hémolytique. Ceci la différencie des phospholipases A, dont l'action hémolytique s'effectue à partir de produits hémolytiques (Minor &amp;amp; Véron, 1989). Néanmoins ces produits interviennent dans l'activation de multiples&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;phospholipides et la sphyngomyéline (Popoff, 2005; Billington, SJ ''et al.'',&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;réactions altérant le métabolisme cellulaire conduisant à la déstabilisation des cellules (Bunting, M ''et al.'', 1997).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;1998; Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Smith, BP, 1996; Titball, RW ''et al.'',&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha modifie la perméabilité des endothéliums et provoque la nécrose des villosités intestinales (Smith, BP, 1996). Des études menées par Songer tendent à montrer que l'infime différence de la séquence en acides aminés de la toxine alpha, entre les toxi-infections gangréneuses et les entérotoxémies, confère à la toxine alpha une résistance particulière vis-à-vis de la chymotrypsine permettant son accumulation dans l'intestin (Songer, JG, 1996).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). Elle possède une activité hémolytique,&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;nécrosante et létale (Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'',&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;2004). La toxine alpha est sécrétée par tous les types de ''Clostridium&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;perfringens'' et est synthétisée en phase de croissance exponentielle (Smith,&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;BP, 1996; Songer, JG, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999).  La toxine alpha&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;est une protéine de poids moléculaire 43 kDa (Petit ''et al.'', 1999). Sa&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;synthèse est réalisée à partir d'un précurseur comprenant un peptide signal&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;(les premiers 28 acides aminés). La protéine mature est composée de 370 acides&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;aminés et possède deux domaines; l'un est constitué d'hélices alpha en&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;partie N-terminale (résidus 1-246), portion active de la toxine, l'autre est&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;formé de deux feuillets beta, en partie C-terminale (résidus 256-370), impliqué&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;dans la fixation membranaire (Popoff, M, 2005). Il s'agit d'une métallo enzyme&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;comprenant des ions Zn2+ et Ca2+ (Naylor ''et al.'', 1998). Ces ions sont&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;indispensables pour l'activité biologique: le zinc intervient dans l'activité&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;enzymatique et le calcium intervient dans la fixation membranaire (Titball, RW&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;''et al.'', 1999).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Le gène qui code pour la toxine alpha est appelé ''cpa'' (encore appelé&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;''plc''). Il est situé sur le chromosome près de l'origine de réplication et&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;d'initiation (Daube, G ''et al.'', 1996; Songer, JG, 1996). Sa séquence,&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;constante dans toutes les souches identifiées, permet par conséquent de&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;l'utiliser comme marqueur génétique de l'espèce (Petit, L ''et al.'', 1999).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Le rôle de la toxine alpha consiste en une déstabilisation des membranes&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;cellulaires. Le diacylglycérol, produit de l'hydrolyse de la lécithine par la&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;toxine alpha, active la protéine kinase conduisant à l'activation des&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;phospholipases C et D des cellules eucaryotes et à une cascade de réactions&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;dues à l'acide arachidonique. Les phospholipases C et D des cellules&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;eucaryotes engendrent la synthèse et l'attraction des molécules de&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;l'inflammation comme les leucotriènes, les thromboxanes et les facteurs&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;d'activation des plaquettes. Ces réactions entrainent la contraction des&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;vaisseaux sanguins, une augmentation de la perméabilité, l'agrégation&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;plaquettaire et un dysfonctionnement des muscles (le myocarde en particulier).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;L'activité biologique de la toxine alpha se traduit par la lyse membranaires&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;des cellules cibles comme les leucocytes ou les entérocytes (Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Petit, L ''et al.'', 1999; Smith, BP, 1996; Minor &amp;amp; Véron, 1989). Des expériences ont permis de mettre en évidence ces effets pathogènes par&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;injection intraveineuse ou intra-péritonéale de cette toxine (Bunting, M ''et&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;al.'', 1997; Titball, RW ''et al.'', 1999). La toxine alpha possède une action&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;hémolytique. Ceci la différencie des phospholipases A, dont l'action&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;hémolytique s'effectue à partir de produits hémolytiques (Minor &amp;amp; Véron,&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;1989). Néanmoins ces produits interviennent dans l'activation de multiples&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;réactions altérant le métabolisme cellulaire conduisant à la déstabilisation&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;des cellules (Bunting, M ''et al.'', 1997).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;La toxine alpha modifie la perméabilité des endothéliums et provoque la&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;nécrose des villosités intestinales (Smith, BP, 1996). Des études menées par&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Songer tendent à montrer que l'infime différence de la séquence en acides&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;aminés de la toxine alpha, entre les toxi-infections gangréneuses et les&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;entérotoxémies, confère à la toxine alpha une résistance particulière&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;vis-à-vis de la chymotrypsine permettant son accumulation dans l'intestin&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;(Songer, JG, 1996).&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==Au sujet de cette Structure==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;==Au sujet de cette Structure==&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</description>
			<pubDate>Fri, 15 Jan 2010 14:07:05 GMT</pubDate>			<dc:creator>Fred Vellieux</dc:creator>			<comments>http://52.214.119.220/wiki/index.php/Talk:1ca1_%28French%29</comments>		</item>
		<item>
			<title>Ines Kahlaoui: /* TOXINE ALPHA DE ''CLOSTRIDIUM PERFRINGENS'' */</title>
			<link>http://52.214.119.220/wiki/index.php?title=1ca1_%28French%29&amp;diff=1034433&amp;oldid=prev</link>
			<description>&lt;p&gt;&lt;span class=&quot;autocomment&quot;&gt;TOXINE ALPHA DE ''CLOSTRIDIUM PERFRINGENS''&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

			&lt;table style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;tr&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;←Older revision&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;Revision as of 12:08, 15 January 2010&lt;/td&gt;
			&lt;/tr&gt;
		&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 26:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Line 26:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;messager intracellulaires et, de manière intéressante, ces voies sont&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;messager intracellulaires et, de manière intéressante, ces voies sont&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;perturbées dans des cellules traitées à la toxine alpha. Finalement, un&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;perturbées dans des cellules traitées à la toxine alpha. Finalement, un&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;mécanisme &lt;del style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;plausible &lt;/del&gt;est décrit pour l'attaque de la toxine alpha sur les&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;mécanisme &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;pausible &lt;/ins&gt;est décrit pour l'attaque de la toxine alpha sur les&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;phospholipides empaquetés dans des membranes, ce qui rationalise sa toxicité&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;phospholipides empaquetés dans des membranes, ce qui rationalise sa toxicité&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;comparée à d'autres phospholipases C homologues, non-hémolytiques.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;comparée à d'autres phospholipases C homologues, non-hémolytiques.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</description>
			<pubDate>Fri, 15 Jan 2010 12:08:18 GMT</pubDate>			<dc:creator>Ines Kahlaoui</dc:creator>			<comments>http://52.214.119.220/wiki/index.php/Talk:1ca1_%28French%29</comments>		</item>
		<item>
			<title>Fred Vellieux: New page: {{Seed}} 200px  &lt;!-- The line below this paragraph, containing &quot;STRUCTURE_1ca1&quot;, creates the &quot;Structure Box&quot; on the page. You may change the PDB parameter (which se...</title>
			<link>http://52.214.119.220/wiki/index.php?title=1ca1_%28French%29&amp;diff=1034426&amp;oldid=prev</link>
			<description>&lt;p&gt;New page: {{Seed}} &lt;a href=&quot;/wiki/index.php/Image:1ca1.png&quot; title=&quot;Image:1ca1.png&quot;&gt;200px&lt;/a&gt;  &amp;lt;!-- The line below this paragraph, containing &amp;quot;STRUCTURE_1ca1&amp;quot;, creates the &amp;quot;Structure Box&amp;quot; on the page. You may change the PDB parameter (which se...&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;New page&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;{{Seed}}&lt;br /&gt;
[[Image:1ca1.png|left|200px]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!--&lt;br /&gt;
The line below this paragraph, containing &amp;quot;STRUCTURE_1ca1&amp;quot;, creates the &amp;quot;Structure Box&amp;quot; on the page.&lt;br /&gt;
You may change the PDB parameter (which sets the PDB file loaded into the applet)&lt;br /&gt;
or the SCENE parameter (which sets the initial scene displayed when the page is loaded),&lt;br /&gt;
or leave the SCENE parameter empty for the default display.&lt;br /&gt;
--&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{STRUCTURE_1ca1|  PDB=1ca1  |  SCENE=  }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===TOXINE ALPHA DE ''CLOSTRIDIUM PERFRINGENS''===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
La toxine alpha de ''Clostridium perfringens'' est le facteur de virulence&lt;br /&gt;
principal   dans la gangrène gazeuse, et a aussi été impliquée dans la&lt;br /&gt;
pathogenèse du syndrome de mort subite chez les jeunes animaux. La toxine est&lt;br /&gt;
une zinc métalloenzyme de 370 résidus, qui possède une activité phospholipase&lt;br /&gt;
C et peut se lier aux membranes en présence de calcium. La structure&lt;br /&gt;
cristalline de l'enzyme révèle une protéine à deux domaines. Le domaine&lt;br /&gt;
N-terminal montre une similitude structurale attendue avec la phospholipase C&lt;br /&gt;
phosphatidylcholine-spécifique de ''Bacillus cereus'' (PC-PLC). Le domaine&lt;br /&gt;
C-terminal montre une analogie structurale forte avec les domaines de liaison&lt;br /&gt;
du calcium C2 eucaryotes. Nous pensons qu'il s'agit du premier exemple d'un&lt;br /&gt;
tel domaine chez les procaryotes. Ce type de domaine peut agir comme&lt;br /&gt;
phospholipide et/ou domaine de liaison du calcium dans les protéines second&lt;br /&gt;
messager intracellulaires et, de manière intéressante, ces voies sont&lt;br /&gt;
perturbées dans des cellules traitées à la toxine alpha. Finalement, un&lt;br /&gt;
mécanisme plausible est décrit pour l'attaque de la toxine alpha sur les&lt;br /&gt;
phospholipides empaquetés dans des membranes, ce qui rationalise sa toxicité&lt;br /&gt;
comparée à d'autres phospholipases C homologues, non-hémolytiques.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Résumé traduit de MEDLINE®/PubMed®, une base de données de la U.S. National&lt;br /&gt;
Library of Medicine.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==CONTEXTE==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
La toxine alpha est la première toxine bactérienne dont l'activité enzymatique&lt;br /&gt;
fut découverte en 1940 (Songer JG, 1996; Titball, RW, 1993; Naylor, CE, 1998).&lt;br /&gt;
Il s'agit d'une lécithinase (ou phospholipase de type C) et d'une&lt;br /&gt;
sphyngomyélinase hydrolysant la phosphatydil-choline, la lécithine, les&lt;br /&gt;
phospholipides et la sphyngomyéline (Popoff, 2005; Billington, SJ ''et al.'',&lt;br /&gt;
1998; Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Smith, BP, 1996; Titball, RW ''et al.'',&lt;br /&gt;
1999; Walker, RL ''et al.'', 2004). Elle possède une activité hémolytique,&lt;br /&gt;
nécrosante et létale (Titball, RW ''et al.'', 1999; Walker, RL ''et al.'',&lt;br /&gt;
2004). La toxine alpha est sécrétée par tous les types de ''Clostridium&lt;br /&gt;
perfringens'' et est synthétisée en phase de croissance exponentielle (Smith,&lt;br /&gt;
BP, 1996; Songer, JG, 1996; Titball, RW ''et al.'', 1999).  La toxine alpha&lt;br /&gt;
est une protéine de poids moléculaire 43 kDa (Petit ''et al.'', 1999). Sa&lt;br /&gt;
synthèse est réalisée à partir d'un précurseur comprenant un peptide signal&lt;br /&gt;
(les premiers 28 acides aminés). La protéine mature est composée de 370 acides&lt;br /&gt;
aminés et possède deux domaines; l'un est constitué d'hélices alpha en&lt;br /&gt;
partie N-terminale (résidus 1-246), portion active de la toxine, l'autre est&lt;br /&gt;
formé de deux feuillets beta, en partie C-terminale (résidus 256-370), impliqué&lt;br /&gt;
dans la fixation membranaire (Popoff, M, 2005). Il s'agit d'une métallo enzyme&lt;br /&gt;
comprenant des ions Zn2+ et Ca2+ (Naylor ''et al.'', 1998). Ces ions sont&lt;br /&gt;
indispensables pour l'activité biologique: le zinc intervient dans l'activité&lt;br /&gt;
enzymatique et le calcium intervient dans la fixation membranaire (Titball, RW&lt;br /&gt;
''et al.'', 1999).&lt;br /&gt;
Le gène qui code pour la toxine alpha est appelé ''cpa'' (encore appelé&lt;br /&gt;
''plc''). Il est situé sur le chromosome près de l'origine de réplication et&lt;br /&gt;
d'initiation (Daube, G ''et al.'', 1996; Songer, JG, 1996). Sa séquence,&lt;br /&gt;
constante dans toutes les souches identifiées, permet par conséquent de&lt;br /&gt;
l'utiliser comme marqueur génétique de l'espèce (Petit, L ''et al.'', 1999).&lt;br /&gt;
Le rôle de la toxine alpha consiste en une déstabilisation des membranes&lt;br /&gt;
cellulaires. Le diacylglycérol, produit de l'hydrolyse de la lécithine par la&lt;br /&gt;
toxine alpha, active la protéine kinase conduisant à l'activation des&lt;br /&gt;
phospholipases C et D des cellules eucaryotes et à une cascade de réactions&lt;br /&gt;
dues à l'acide arachidonique. Les phospholipases C et D des cellules&lt;br /&gt;
eucaryotes engendrent la synthèse et l'attraction des molécules de&lt;br /&gt;
l'inflammation comme les leucotriènes, les thromboxanes et les facteurs&lt;br /&gt;
d'activation des plaquettes. Ces réactions entrainent la contraction des&lt;br /&gt;
vaisseaux sanguins, une augmentation de la perméabilité, l'agrégation&lt;br /&gt;
plaquettaire et un dysfonctionnement des muscles (le myocarde en particulier).&lt;br /&gt;
L'activité biologique de la toxine alpha se traduit par la lyse membranaires&lt;br /&gt;
des cellules cibles comme les leucocytes ou les entérocytes (Lefevre, PC ''et al.'', 2003; Petit, L ''et al.'', 1999; Smith, BP, 1996; Minor &amp;amp; Véron, 1989). Des expériences ont permis de mettre en évidence ces effets pathogènes par&lt;br /&gt;
injection intraveineuse ou intra-péritonéale de cette toxine (Bunting, M ''et&lt;br /&gt;
al.'', 1997; Titball, RW ''et al.'', 1999). La toxine alpha possède une action&lt;br /&gt;
hémolytique. Ceci la différencie des phospholipases A, dont l'action&lt;br /&gt;
hémolytique s'effectue à partir de produits hémolytiques (Minor &amp;amp; Véron,&lt;br /&gt;
1989). Néanmoins ces produits interviennent dans l'activation de multiples&lt;br /&gt;
réactions altérant le métabolisme cellulaire conduisant à la déstabilisation&lt;br /&gt;
des cellules (Bunting, M ''et al.'', 1997).&lt;br /&gt;
La toxine alpha modifie la perméabilité des endothéliums et provoque la&lt;br /&gt;
nécrose des villosités intestinales (Smith, BP, 1996). Des études menées par&lt;br /&gt;
Songer tendent à montrer que l'infime différence de la séquence en acides&lt;br /&gt;
aminés de la toxine alpha, entre les toxi-infections gangréneuses et les&lt;br /&gt;
entérotoxémies, confère à la toxine alpha une résistance particulière&lt;br /&gt;
vis-à-vis de la chymotrypsine permettant son accumulation dans l'intestin&lt;br /&gt;
(Songer, JG, 1996).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Au sujet de cette Structure==&lt;br /&gt;
1CA1 est une structure à 1 chaîne de séquence de [http://en.wikipedia.org/wiki/Clostridium_perfringens Clostridium perfringens]. Des informations cristallographique complètes sont disponibles sur [http://oca.weizmann.ac.il/oca-bin/ocashort?id=1CA1 OCA].&lt;br /&gt;
==Références==&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9699639&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8964036&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8336671&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9699639&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Popoff MR. Clostridial and Bacteroides Toxins: Structure and&lt;br /&gt;
Mode of Action. In &amp;quot;Strict and Facultative Anaerobes Medical and Environmental&lt;br /&gt;
Aspects&amp;quot; (Nakano, MM &amp;amp; Zuber, P eds), Horizon Bioscience, Norfolk, 2004, pp.&lt;br /&gt;
171-197.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Smith, BP.  Diseases caused by ''Clostridium perfringens''&lt;br /&gt;
toxins, in Large animal internal medicine. Diseases of horses, cattle, sheep&lt;br /&gt;
and goat 2nd edition, Mosby, 1996, pp. 768-771&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Titball, RW, Naylor CE, Basak AK. The ''Clostridium&lt;br /&gt;
perfringens'' alpha-toxin. Anaerobe 1999 Apr; 5(1):51-64&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Hirsh, DC, Biberstein, EL. ''Clostridium'', in Veterinary&lt;br /&gt;
microbiology 2nd édition (Walker, RL, Hersh, DC, Maclachlan, NJ eds),&lt;br /&gt;
Wiley-Blackwell, 2004, pp. 198-214&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Petit, L, Gibert, M, Popoff,  MR. ''Clostridium&lt;br /&gt;
perfringens'': toxinotype and genotype. Trends Microbiol. 1999 Mar;&lt;br /&gt;
7(3):104-110&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:8712513&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;Le Minor, L, Véron, M. ''Clostridium perfringens'' in&lt;br /&gt;
Bacteriologie médicale. Medicine et Sciences 2nd edition, Flammarion, 1989,&lt;br /&gt;
pp. 902-911&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref group=&amp;quot;xtra&amp;quot;&amp;gt;PMID:9239403&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;references group=&amp;quot;xtra&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Category: Clostridium perfringens]]&lt;br /&gt;
[[Category: Phospholipase C]]&lt;br /&gt;
[[Category: Basak, A K.]]&lt;br /&gt;
[[Category: Naylor, C E.]]&lt;br /&gt;
[[Category: Titball, R W.]]&lt;br /&gt;
[[Category: C2 domain]]&lt;br /&gt;
[[Category: Ca and membrane binding]]&lt;br /&gt;
[[Category: Gangrene determinant]]&lt;br /&gt;
[[Category: Hydrolase]]&lt;br /&gt;
[[Category: Zinc phospholipase c]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
''Page seeded by [http://oca.weizmann.ac.il/oca OCA ] on Wed Feb 18 09:15:01 2009''&lt;/div&gt;</description>
			<pubDate>Fri, 15 Jan 2010 10:48:26 GMT</pubDate>			<dc:creator>Fred Vellieux</dc:creator>			<comments>http://52.214.119.220/wiki/index.php/Talk:1ca1_%28French%29</comments>		</item>
	</channel>
</rss>